به سبک جدیدی از زندگی خوش آمدید

بی اختیاری ادراری در بزرگسالان باعث بیداری های شبانه می شود ( بخش سوم )

چگونه سالمندانی که دچار بی اختیاری ادراری شبانه هستند را، ارزیابی نماییم؟

یک تاریخچه کامل و معاینه فیزیکی در تشخیص بی اختیاری ادراری، بسیار مهم است. هدف این است که هر شرایط قابل درمانی را شناسایی کرده و برای مدیریت و کنترل و البته درمان آن بیماری اقدام نماییم.

یا برای شناسایی هر نوع بیماری ژنتیکی که قابل درمان یا کنترل است، مانند دیابت، آپنه انسدادی خواب، دیابت حاملگی، مثانه بسیار فعال، هیپرپلازی خوش خیم پروستات، عفونت ادراری، و نارسایی احتقانی قلب، اقدام نماییم. آزمایشات آزمایشگاهی و مطالعات تصویربرداری می تواند هر یک از این شرایط اساسی را رد کند. دیگر جنبه های مهم در تاریخچه بیمار که باید کشف شوند عبارتند از استفاده از دارو، الگوهای مصرف مایعات و سابقه مشکلات ادراری دیگر.

دفترچه یادداشت روزانه برای ثبت جزئیات بی اختیاری ادراری شبانه بسیار مفید است و باید هر زمان که لازم باشد استفاده شود. مواقع بی اختیاری ادراری، زمان های تخلیه ادرار، حجم ادرار، و متعاقبا حجم مصرف مایعات ثبت می شود. از داده های خام، می توان موارد زیر را تعیین کرد: کل حجم ادرار شبانه، یعنی حجم مجموع تخلیه ادرارهای شبانه  یا حداکثر حجم مجاز، یعنی بزرگترین حجم ضبط شده مجاز در یک دوره 24 ساعته، Nocturia index، یعنی کل حجم ادرار شبانه تقسیم بر حداکثر حجم مجاز. شاخص Nocturia بیشتر از 1 نشان می دهد که تولید ادرار شبانه بیشتر از ظرفیت عملکرد مثانه است. در بیمارانی که دارای شاخص نوتاریومی 2.1 یا بیشتر هستند، علائم قابل توجه بالینی بیشتر است. شاخص polyuria شبانه، یعنی حجم کلی ادرار شبانه تقسیم بر 24 ساعته خروجی ادرار. شاخص پلی جراحی شبانه بیش از 33٪ به معنای پلیوریائی شب ادراری است. شاخص ظرفیت مثانه شبانه، یعنی تعداد تخلیه ادرار شبانه منهای تعداد پیش بینی شده تخلیه ادرار شبانه، که به نوبه خود به عنوان شاخص نوتاریومی منهای 1 محاسبه می شود. این امربرای تشویق بیماران به  منظور ایجاد یک دفترچه یادداشت روزانه،  مهم است. برای بعضی از بیماران ممکن است نوشتن وقایع روزانه مربوط به بی اختیاری شبانه، سخت باشد، و رعایت  الزام به نوشتن وقایع می تواند اندک باشد، مگر اینکه اهمیت آن تأکید شود. یک دفترچه یادداشت روزانه  برای دوره هفت روزه معمولا اطلاعات معنی داری را ارائه می دهد. نتایج حاصله از دفترچه یادداشت روزانه، معمولا وجود پلیوریا شبانه و یا کاهش ظرفیت مثانه، برای مدیریت درست شرایط را نشان می دهند.

 

راه حل های درمانی مناسب چه هستند؟

درمان باید به منظور عارضه اصلی انجام شود، و هر عارضه ای که به دنبال عارضه اصلی می آید را درمان کند.

نکته ای که می تواند به درمان بی اختیاری ادراری شبانه کمک کند برای مثال : کنترل دقیق قند خون برای بیماران مبتلا به دیابت • درمان بی حسی  در بیماران مبتلا به دیابت• ارجاع برای بیماران مبتلا به پولیسیپسی اولیه • مدیریت هیپرکلسمی و هیپوکالمی • بررسی داروها • درمان عفونت ها و …

معیارهای غیر فیزیولوژیکی مانند درمان های رفتاری، نیز ممکن است  برای درمان، در نظر گرفته شوند. اما بیمار نیاز به انتظارات واقع بینانه دارد، زیرا که این اقدامات به تنهایی، اندکی موثرهستند. اجتناب از مصرف مایعات در طول شب، از جمله الکل و کافئین، ضروری است. استفاده از جوراب های فشرده سازی و بالا بردن پاها در بعد از ظهر باعث کاهش احتباس مایعات در بدن، می شود. شناسایی و از بین بردن فاکتورهای شبانه ای که باعث اختلال خواب می شود، متغیری موثراست. استفاده از فشار پیوسته مثبت به  درمان آپنه خواب کمک می کند. تمرین متعادل(نه سبک نه سنگین)، کاهش زمان خواب رفتن در رختخواب، و خواب در رختخواب گرم به منظور کاهش علائم زکام و سرماخوردگی نیز نشان داده شده است که کیفیت خواب را بهبود می بخشد. بیماران مبتلا به بی اختیاری ادراری ممکن است ریتم شبانه روزی شان مختل شود و فتوتراپی بتواند ریتم روزانه و ترشح ملاتونین را در آنها را بهبود بخشد.

فارماکوتراپی Pharmacotherapy of nocturia شامل دسموپرسین (DDAVP) برای تخلیه ادرار در اختلال های بی اختیاری ادراری و عوامل آنتی مواسکارین روشی است تا بتواند کاهش توانایی ذخیره ادرار بیمار را کنترل کند.  ازآلفا-مسدود کننده های مانند تامسولوزین (Flomax) و مهار کننده های 5-آلفا ردوکتاز مانند فیناستراید (Proscar) برای مردان مبتلا به هیپرپلازی خوش خیم پروستات استفاده می شود. درمان های روان و مرحله دوم شامل دیورتیک هایی نظیر فوروزماید (لیزیک)، مهارکننده های سیکلوکوکسیژناز و همچنین سم بوتولینوم تزریقی به طور مستقیم به عضله متاستاز برای فعالیت  بیش از حد مثانه می باشد. دسموپرسین در دوزهای پایین خوراکی (0.1 تا 0.4 میلی گرم) در زمان خواب می تواند آغاز شود و پاسخش بعدا ارزیابی شود. بیماران مبتلا به پلیوریائی بی اختیاری ادراری و اختلالات سیستم وازوپرسین حساسیت بیشتری نسبت به درمان با دسموپرسین دارند. احتباس مایعات و هیپوناترمی می تواند درمان بیماران  را دچار مشکل کند و در بیماران مبتلا به سیروز کبدی، نارسایی کلیه یا نارسایی احتقانی قلب باید از دسموپرسین اجتناب شود. داروهای ضد انسداد موثر برای بیماران مبتلا به علائم دستگاه  بی اختیاری ادراری و افرادی که توانایی  کمی در ذخیره ادرار را دارند موثر هستند. آنها اختلالات  مثانه را خواه ناخواه کم می نمایند.

انسداد گیرنده های muscarinic در عضله detrusor

این باعث کاهش توانایی مثانه برای قطع ادرار و به دنبال آن افزایش ادرار می شود و باعث افزایش ظرفیت مثانه می شود. این عوامل عبارتند از: اکسی بوتینین (دیتروپان)، تولترودین (دترو)، سلیفناسین (Vesicare) و پروپی دین. دیورتیک ها به عنوان عوامل خط دوم یا برای بیماران که دسموپرسین را تحمل نمی کنند استفاده می شود. هورمون کلروتیازید 8 ساعت قبل از خواب برای جلوگیری از انباشت آب قبل از خواب در اوایل خواب گرفته شده است. همچنین فوروزماید باعث کاهش متوسط ​​تخلیه ادرار شبانه می شود . تأثیر این داروها بر بیماران بی اختیار ادراری به ویژه برای بیماران با فشار خون بالا یا بیماریهای قلبی عروقی مفید است. بازدارنده های cyclo-oxygenase-2 مانند celecoxib (celebrex)  و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند diclofenac (Voltaren، و لوکسوپروفن نشان داده شده است که تولید ادرار را کاهش می دهد. اگر بیمار دارای آپنه انسدادی خواب باشد، ارجاع به متخصص ریه یا متخصص خواب می تواند مفید باشد. اگر بیمار مبتلا به هیپرپلازی خوش خیم پروستات باشد، مراجعه به اورولوژی ممکن است محتاطانه باشد، و یک متخصص زنان می تواند مسائلی مانند آرام سازی لگن را مورد توجه قرار دهد.

 

اولین بیمار که در بالا توضیح داده شده است، ناخوشی ناشی از چندین بیماری همزمان، یعنی فشار خون بالا، دیابت، هیپرپلازی خوش خیم پروستات و آپنه انسدادی خواب  داشته است. او علاوه بر کنترل فشار خون و قند خون خود، باید  به یک متخصص ریه، که آپنه انسدادی خواب را با پولیسونوگرافی تایید کرده بود، مراجعه کند و از دستگاه فشار روزافزون دستگاه فشار خون هوایی استفاده کند. چند هفته بعد، نوشتار بیمار به طور قابل توجهی بهبود یافت و سطح خستگی او کاهش پیدا کرد.

بیمار دوم به استثنای فشار خون بالا، مشکلش بیشتر مربوط به بی اختیاری ادراری بود. با فهمیدن اینکه رژیم ضد فشار خون فعلی او ممکن است بی اختیاری ادراری را بدتر کند، پزشک خانواده وی،  آن را به enalapril (Vasotec) و doxaz تغییر داد.

اوین (کاردورا)  او را برای محدود کردن مصرف مایعات تا 2 ساعت قبل از خواب توصیه کرد. او همچنین به یک متخصص زنان مراجعه کرده بود، که درجه متوسطی از سیستوکل را داشته بود و با تزریق کلاژن او را درمان می کرد. بیماری بی اختیاری ادراری وی، به طور قابل توجهی بهبود یافت.

بخش اول

 

بخش دوم

 

تاریخ انتشار: مرداد ۱۹, ۱۳۹۸

To Top
با ما در ارتباط بمانید، مطلع شدن از آخرین اخبار و رویداد های مجموعه

اینستاگرام ما @valasalmandan


Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /var/www/vhosts/valasalmandan.com/httpdocs/wp-content/plugins/gs-instagram-portfolio/gs-instagram-assets/includes/templates/gs_instagram_structure_one.php on line 11